|
การตัดกรรม แม้แต่พระพุทธองค์...ก็ตัดให้ไม่ได้ |
 |
 |
 |
|
เขียนโดย kaejiarjan
|
|
วันพุธที่ 30 กันยายน 2009 เวลา 11:37 |
|
 หลังจากที่มีการสร้างกระแสเรื่องการตัดกรรม ในทุกๆ สื่อทั้งหนังสือและทีวี ว่าสามารถลบล้างกรรมเก่าได้ ทำให้ผู้คนสนใจและแสวงหาผู้วิเศษที่จะมาช่วยตัดกรรมได้ ด้วยมีความหวังความเข้าใจว่าจะได้หมดกรรมซะที สิ่งเหล่านี้ได้สะท้อนให้เห็นว่าทุกคนเชื่อว่ากรรมมีจริง กลัวเรื่องเวรกรรม แต่ไม่เข้าใจเรื่องกรรมเลยแม้แต่น้อย ไม่เข้าใจถึงการมีอยู่แห่งสภาวะกรรมและความเป็นไปแห่งกรรม
ที่พากันไปตัดกรรมหรืออยากไปตัดกรรมนั้น เพียงเพื่อสนองตัณหาหรือความอยากมี อยากได้ของตัวเอง อยากได้คนที่มาช่วยปลดเปลื้องกรรม อยากได้วิธีที่จะปลดกรรมของตัวเองออกไปเพราะฉันจะได้ไม่ต้องทุกข์ มีเพียงความเชื่อแต่ไม่มีความเข้าใจ ใช้ชีวิตไปตามอารมณ์เต็มไปด้วยอวิชชา ขาดซึ่งสติและปัญญาตามหลักแห่งพระพุทธศาสนา แต่ตัวเองยังไม่รู้จักหยุดกรรมของตนเอง เพราะถ้าทำได้จริง...ทำกรรมชั่วแล้วลบล้างได้ ยังไม่ต้องถามหาเจ้ากรรมนายเวรหรอก แค่ถามคนที่โดนกระทำน่ะว่า...ยอมไหม อย่างโดนตีหัวเข้าไปทีมีแต่ร้องโอ๊ย....ใีีครตีกูว่ะ ก้อแว๊บแรกที่รู้สึกน่ะกรรมที่ผูกขึ้นแล้ว จองภพชาติกันไว้แล้ว (ยังไม่เห็นมีใครร้อง...อโหสิ ดีจังครับ) ต่อให้เรามาใจเย็นทีหลังก็ตาม มันมีไปแล้วห้ามไม่ได้ มีคือมี จะไม่มีต้องไม่ก่อให้เกิด นี่ว่าแบบเข้าใจง่ายๆ เลยน่ะ?
ตัดกรรมไม่มีจริง...แล้วทำไมคนเราถึงตัดกรรมไม่ได้?
เรื่องนี้สำหรับคนที่เข้าวัดสวดมนต์ปฎิบัติธรรม ถ้ายกบทสวดบทนี้ขึ้นมาเป็นเครื่องยืนยัน คงจะเคยผ่านหูผ่านตามาบ้าง ซึ่งจะขอยกมาบางส่วนเพื่อเป็นการยืนยันถึงความมีอยู่ และมีมานานแล้ว มีมาก่อนที่พระองค์จะกำเนิดขึ้นบนโลก เพราะสิ่งที่พระพุทธองค์ทรงตรัสรู้ พระองค์ทรงรู้สิ่งที่มีอยู่ในโลก แล้วทรงมีเมตตานำมาบอกให้ได้รับรู้แล้วนำไปปฎิบัติ เพื่อให้เข้าใจถึงความเป็นไปแห่งทุกข์และทางพ้นทุกข์ บทที่ว่ามีดังนี้
"สัพเพ สัตตา กัมมัสสะกา กัมมะทายาทา กัมมะโยนิ กัมมะพันธุ กัมมะปะฎิสะระณา" แปลว่า
สัตว์ทั้งหลายทั้งปวง มีกรรมเป็นของของตน มีกรรมเป็นผู้ให้ผล มีกรรมเป็นแดนเกิด มีกรรมเป็นผู้ติดตาม มีกรรมเป็นที่พึ่งที่อาศัย
นั่นหมายความว่า ไม่ว่าคุณจักทำกรรมอันใดไว้ คุณจักต้องเป็นผู้ได้รับผลแห่งกรรมนั้นอย่างแน่นอน เพราะมันเป็นของของคุณ ไม่ว่าจะเป็นกรรมดีหรือกรรมชั่ว กระบวนการของเจ้ากรรมนายเวรเขาจะจัดให้คุณอย่างแน่นอน ไม่ว่าคุณจะหน้ากลมหรือหน้าเหลี่ยม จะยากดีมีจนร่ำรวยล้นฟ้า ได้เสมอภาคกันหมด ที่มนุษย์เราเรียกหาความยุติธรรม กรรมนี่แหละจัดให้แบบยุติธรรมสุดๆ ไม่มีขาดไม่มีเกิน ขอแถมก็ไม่มีให้เหมือนกัน
ที่เป็นทุกข์และวิตกกังวลอยู่ทุกวันนี้เพราะคนเราไม่เข้าใจ ที่เห็นกันอย่างง่ายๆ อย่างเวลาคนเรามีความสุข เรายอมเปิดรับมันอย่างดีใจ และถวิลหาความสุขอย่างชนิดไม่อยากให้มันจางหายแถมอยากมีเพิ่มอีกด้วย แต่ยามทุกข์จัดมาพากันขยะแขยงพากันกลัว ไม่ต้องการให้มันกล้ำกรายหรือผ่านเข้ามาในชีวิต โดยลืมสติไปว่าชีวิตที่ดำรงอยู่ด้วยความอยากของตัวเอง อยากมีอยากได้อยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน แต่ไม่เข้าใจโลกที่มีชอบก็ต้องมีไม่ชอบ มีสุขได้ก็ต้องมีทุกข์ได้ จะเอาเพียงอย่างใดอย่างหนึ่งไม่ได้หรอก เพราะทุกข์สุขมันอยู่ด้วยกันของมัน ชอบไม่ชอบก็อยู่ด้วยกันของมันปกตินั่นแหละ มันปกติของโลก คนเรานี่แหละที่ไม่ปกติคิดว่าจะมีแต่สุขไม่อยากมีทุกข์
แม้หากว่า...พระพุทธองค์ทรงมีพระชนม์ชีพอยู่ พระพุทธองค์ก็ทรง...ตัดกรรมให้ใครไม่ได้เช่นกัน
เพราะแม้แต่อัครสาวกซ้ายขวาของพระองค์ ซึ่งคือท่านพระสารีบุตรและท่านพระโมคคัลลานะก็ต้องชดใช้กรรมเช่นกัน ด้วยหลักธรรมที่ยกมาดังข้างต้น เพราะสัตว์โลกทั้งหลายมีกรรมเป็นของของตน ไม่มีใครก้าวล่วงได้ เปลี่ยนแปลงได้ จะมาบอกว่าได้ทำกรรมผิดไปโดยสุจริตก็เถอะ กฎแห่งกรรมเขาก็ไม่สนหรอก เพราะทุกๆ กรรมที่คุณได้ก่อขึ้น มีขึ้นแล้วมันก็มีแล้ว มีได้อย่างไร? ถ้าว่ากันแบบหยาบๆ ก็ต้องบอกว่ารู้อยู่แก่ใจด้วยตนเองนั่นแหล่ะ มันได้บันทึกไว้ในฮาร์ทดิสท์ที่มีชื่อว่ามโนสำนึก หรือจิตวิญญาณของคุณนั่นแหละ ที่มันคอยรบกวนผลุบๆ โผล่ๆ สร้างความปั่นป่วนให้จิตใจคุณอยู่ตลอดเวลา ทั้งที่จะนึกถึงมันหรือพยายามจะไม่นึกถึงมันก็ตาม และไม่เพียงแต่ความรู้สึกที่มี แถมยังมีการแนบไฟล์ภาพที่คุณกระทำกรรมนั้น แล้วคุณก้อบันทึกมันไว้เองหมือนถ่ายคลิปวีดีโอเป๊ะ เพียงแต่ไม่มีซอฟท์แวร์ใดๆ ในโลกมาลบมันออกไปได้
และด้วยกรรมเหล่านี้ มันก็จะเป็นชนวนแห่งเหตุและปัจจัยต่อชีวิตในแต่ละภพชาติต่อๆ ไป ไม่ใช่เรารับรู้ไม่ได้ถึงที่มาที่ไปแห่งกรรม เพียงแต่ทำได้ยากครับ การจะรู้เห็นชาติภพกรรมเวรในอดีตชาติก็ไม่ใช่ว่าไปนั่งสมาธิแล้วจะได้เห็นทุกสิ่ง การจะเห็นต้องผ่านการวิปัสสนาให้เกิดปัญญาญาณ ได้หลุดพ้นจากอวิชชาแล้ว(ละ,วางทางโลกแล้ว) และอยู่ในระดับพระอรหันต์น่ะครับที่จะรู้เห็นภพชาติที่แท้จริงเป็นจริง...ว่ากรรมใดที่ส่งให้มีชะตากรรมในภพชาตินี้ ไม่ใช่รู้สึกว่าแบบว่าเป็นเงาดำๆ มัวๆ ลางแล้วก็ผสมกับความคิดความรู้สึกว่าเป็นนั่นเป็นนี่ จะเห็นได้จิตในมันต้องใสกิ๊กจริงๆ เพราะภพชาติที่เห็นนะจะรู้ได้งัยว่าส่งผลชาตินี้ ขนาดพระพุทธองค์ท่านทรงยกตัวอย่างไว้แค่ 500 ชาติ พระพุทธองค์จึงทรงสอนให้อยู่กับปัจจุบัน อดีตแก้ไขไม่ได้แล้ว แค่คุณกลับไปแก้ปัญหาชีวิตของเมื่อวันก่อนยังไม่ได้เลย นี่คือความเป็นจริงโยม ??
ด้วยเหตุนี้ พระองค์ทรงมีพุทธพจน์ว่า "อัตตาหิ อัตตาโน นาโถ ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน" เพราะเราเองนั่นแหละที่สร้างกรรมขึ้นมาเอง และก็ต้องรับผลแห่งกรรมที่ก่อเอง โดยตัวเองเพราะตัวเองทำเพื่อตัวเองทั้งสิ้น ถ้าไม่อยากเผชิญทุกข์แห่งกรรม ท่านจึงทรงแนะนำให้เรามีศีล มีสติ ไม่เบียนเบียน สร้างบุญสร้างกุศล มีแต่กรรมดีเพื่อให้ชีวิตมีมงคลมากกว่าอัปมงคล อย่างน้อยจะได้ไม่ก่อกรรมใหม่ เท่ากับได้บรรเทากรรม เพราะอย่างน้อยไม่ต้องทำผิดเพิ่มขึ้นมาอีก
|
เกจิอาจารย์ 
